این مامور پیشین کا.گ.ب در دوران اتحاد جماهیر شوروی، بعد از سقوط کمونیسم، تا مقام ریاست اداره اطلاعات و امنیت روسیه (اف.اس.بی) ارتقا پیدا کرد. او روز ۹ آگست ۱۹۹۹، ابتدا به عنوان یکی از سه معاون سرگئی استپاشین، نخست‌وزیر وقت روسیه برگزیده شد؛ اما تنها ساعاتی بعد با سقوط دولت استپاشین، به مقام کفالت نخست‌وزیری رسید و عصر همان روز، بوریس یلتسین، رییس جمهوری وقت روسیه که اوضاع مزاجی‌اش رو به وخامت بود، وی را به عنوان جانشین خود به مردم روسیه توصیه کرد.

بدین شکل بود که او تنها چندماه بعدتر، در آخرین روز از سال ۱۹۹۹، به عنوان کفیل ریاست جمهوری سوگند یاد کرد تا مقدمه‌ای باشد برای آغاز امپراتوری او در روسیه که منتقدانش آن را “پوتینیسم” توصیف می‌کنند.

این ویدئو که توسط “بیزنس اینسایدر” منتشر شده، ۱۱ واقعیت از زندگی و عادات شخصی پوتین را که کمتر درباره‌ی آن‌ها صحبت شده، بر می‌شمرد. ترجمه‌ی فارسی این موارد را به همان ترتیبی که در ویدئو آمده در ادامه می‌خوانید.

۱) او شب‌ها دیر می‌خوابد و اولین وعده‌ی غذایی‌ش را حدود ظهر می‌خورد.

۲) او هر روز بعد از خوردن صبحانه، برای فکر کردن به شنا می‌رود.

۳) او در کودکی به صورت پنهانی در یک کلیسای ارتودوکس غسل تعمید داده شد. در آن زمان، مذهب در شوروی کمونیستی، ممنوع بود.

۴) پوتین در مسکو، پایتخت روسیه زندگی نمی‌کند. او فکر می‌کند که این شهر بیش از اندازه دچار ازدحام و تراکم است و به همین دلیل ترجیح می‌دهد از کاخش در بیرون شهر، کار کند.

۵) او دارای کمربند مشکی در رشته‌ی جودو است و در سال ۱۹۷۴، قهرمان جودو دانشگاهش شد.

۶) پوتین در ایستگاه رادیویی دبیرستانش، موزیک‌های گروه بیتلز را پخش می‌کرد.

۷) حلقه‌ی داخلی نزدیکان پوتین، او را “تزار” صدا می‌زنند. آن‌ها قبلا از عنوان “رییس” استفاده می‌کردند.

۸) او از اینترنت متنفر است و آن را ناامن و گیج‌کننده می‌داند.

۹) پوتین عاشق رمان‌ها و سریال‌های جاسوسی به ویژه سریال “۱۷ لحظه بهار” است. این سریال درباره‌ی یک جاسوس دوجانبه به نام اشترلیتز در دوران شوروی است.

۱۰) او در سال ۱۹۸۵ از سوی کا.گ.ب با اسم “آقای آدامُف” برای زندگی مخفی به آلمان شرقی فرستاده شد.

۱۱) پوتین سیگار نمی‌کشد و به ندرت نوشیدنی الکلی می‌خورد.