بارسلونا و منچستر سیتی دیدنی‌ترین دیدار هفته سوم لیگ قهرمانان اروپا را در نوکمپ، ورزشگاه خانگی بارسا برگزار کردند که در نهایت میزبان با چهار گل پیروز شد.

بارسلونا با همان ترکیب همیشگی ٣-٣-٤ به میدان آمد. نقطه قوت بارسلونا گذشته از قدرت حفظ توپ و بازی هماهنگ این تیم، در خط حمله سه نفره آنان است.

مسی، نیمار و سوارز توانایی بازکردن هر خط دفاعی را دارند و به ندرت تیمی مقابل این خط حمله آتشین می‌تواند دروازه‌اش را بسته نگه دارد.

درتاکتیک مورد نظر لوىًیس انریکه، سرمربی بارسلونا، توپ تنها باید به این سه نفر برسد و سپس آن‌ها آزاد هستند تا با خلاقیت‌های فردی و هر طوری که خود می‌دانند دروازه حریفان را بازکنند. انریکه با آزاد گذاشتن این سه از توانایی‌های فنی آنان نهایت استفاده را می‌کند.

در میانه میدان بوسکت بازیکن محوری و قلب تپنده بارسلون است. بوسکت بعنوان هافبک دفاعی، بازیساز اصلی بارسا نیز به شمار می‌رود و تمامی برنامه‌های این تیم از بوسکت شروع می‌شود.

با حضور همیشگی مدافعین کناری بارسا در حمله بوسکت وظیفه دارد با عقب نشینی و جایگیری بین دومدافع مرکزی خط دفاع سه نفره بارسا را در سیستم ٣-٤-٣ شکل دهد. او با هوش سرشار و نوع پاس‌های منحصر به فردی که دارد مهره‌ای بدون جانشین است.

نوع پاس‌های بوسکت به گونه‌ای است که حریفان کمتر توانایی قطع آن‌ها را دارند و همین موضوع یکی از عوامل اصلی قدرت حفظ توپ بارسا درزمین خودی است.

کمی جلوتر ازبوسکت، اینیستا و راکیتیچ بازی می‌کنند. اینیستا رابط خط هافبک و خط حمله سه نفره بارسا است و نقش تغذیه‌کننده اصلی آنان را به عهده دارد. ارتباط اینیستا و مسی به گونه‌ای است که حتی درتاریکی نیز همدیگر را پیدا می کنند.

راکیتیچ با دوندگی بی امان نه تنها با جنگدگی‌اش قدرت فیزیکی خط میانی بارسا را تقویت می‌کند بلکه در بازی مستقیم نیز نقش موثری دارد.

در بازی مقابل منچستر سیتی ماسچرانو در نقش مدافع راست به میدان آمد و وظیفه داشت بیشتر در خط دفاع بماند. مصدومیت یوردی آلبا و حضور کم رنگ مدافعین کناری در حمله موجب شده بود تا بارسلونا مانند همیشه نباشد.

به همین دلیل تا پیش از اخراج کلودیو براوو، دروازه‌بان منچستر سیتی و به رغم گلزنی مسی در دقیقه ١٧ بازی کاملا برابر دنبال می‌شد و سیتی چندین موقعیت خطرناک را با بی دقتی بازیکنانش و همینطور درخشش مارک تراشتگن، دروازه‌بان بارسلونا از دست داد.

استراتژی گواردیولا در سیستم ١-٣-٢-٤ پرسینگ از جلو بود تا مانع از بازیسازی بارسا از خط دفاعی شود.

سرخیو آگوىًرو بهترین مهاجم منچستر سیتی در این بازی نیمکت نشین شد و کوین دی‌بروین در نقش شماره ٩ کاذب وظیفه داشت با اضافه شدن به میانه میدان و با برتری عددی، قدرت حفظ توپ سیتی را افزایش دهد.

در سیستم مورد نظر گواردیولا هر بازیکن می‌دانست کدامیک از بازیکنان حریف را یارگیری کند و با اضافه شدن دی بروین، منچستر سیتی در میانه میدان برتری عددی داشت.

بارسا و سیتی دقیقا استراتژی مشابهی را دنبال می‌کردند در این تاکتیک بازیسازی از خط دفاعی مهمترین فاکتور موفقیت است.

اما پرسینگ سنگین هر دو تیم از خط دفاعی موجب شده بود تا نوع بازیسازی آن‌ها تغییر کند. در بازیسازی از خط دفاعی سه روش وجود دارد و زمانی که تیم‌های مقابل با پرسینگ سنگین مانع از این تاکتیک می‌شوند روش "باکس" بهترین نوع بازیسازی است.

در این روش مدافعین میانی در امتدا خط شش قدم و در خارج از منطقه جریمه و نزدیک به نقطه کرنر جایگیری می‌کنند. در این حالت فضای بیشتری در اختیار هافبک‌ها قرار می‌گیرد و پرسینگ برای حریفان بسیار دشوار می‌شود.

دو تیم کاملا از این تاکتیک آگاهی داشتند و با توجه با اینکه هردو اصرار به بازیسازی از خط دفاعی داشتند تاکتیک مورد نظر بهترین روش ممکن محسوب می‌شد.

در دقیقه ١٧ این بازی مسی یکبار دیگر استثنایی بودن خود را ثابت کرد. در آن صحنه مسی کاملا آماده بود اما مدافعین سیتی به هیچ عنوان انتظار چنین اتفاقی را نداشتند. در فوتبال مهاجمین همواره باید خوشبین و مدافعین باید بدبین باشند.

در حالیکه مدافعین سیتی منتظر بودند تا فرناندینیو توپ سرگردان داخل محوطه جریمه را صاحب شود، این بازیکن تعادل خود را از دست داد و مسی در حالیکه از مدافعین سیتی عقب‌تر بود با تیزهوشی خود را زودتر به توپ رساند و به راحتی براوو را مغلوب کرد.

پس از گل بارسلونا، منچستر سیتی با حرکات خوب و هماهنگ رحیم استرلینگ، داوید سیلوا و دی بروین و همین‌طور نولیتو تا حدودی جریان بازی را در اختیار گرفت و نوع بازی فرناندینیو وگوندغان موجب شده بود تا سه مهاجم بارسا کمتر صاحب توپ شوند.

حرکات دیدنی دی‌بروین در پشت مدافعین بارسا نشان می‌داد که گواردیولا به خوبی نقطه ضعف خط دفاعی تیم سابقش را می‌شناسد.

در دقیقه ٥٣ اشتباه مرگبار براوو و اخراج او جریان بازی را کاملا تغییر داد. کابایرو جایگزین نولیتو شد و درون دروازه قرار گرفت .

Image copyright Getty Images Image caption سرخیو بوسکتس با هوش سرشار و نوع پاس‌های منحصر به فردی که دارد مهره‌ای بدون جانشین برای بارسلونا است

به دنبال این اخراج و مصدومیت زابلتا، سیتی به ٣-٢-٤ تغییر سیستم داد. این تیم با وجود این که یک بازیکن کمتر داشت، همچنان به دنبال بازیسازی از خط دفاعی بود وسعی داشت با پاس‌های کوتاه به دروازه حریف نزدیک شود.

در آرایش جدید کولاروف درکنار جونز دومدافع میانی شدند و اوتامندی در راست و کلیچی در چپ قرار گرفتند. در این شرایط مسی کاملا آزاد شد و در دقیقه ٦١ با هنرمندی هرچه بیشتر کابایرو را مغلوب کرد. مسی در این صحنه براحتی کولاروف را از پیش رو برداشت و با شوتی نه چندان قوی اما دقیق بارسلونا را به گل دوم رساند.

در دقیقه ٦٩ با اشتباه گوندغان و پاس عالی سوارز، مسی گل سوم را زد تا سی وهفتمین "هت‌تریک" خود را با لباس بارسلونا را به ثبت برساند.

پس از اخراج جرمی متیو که جانشین پیکه مصدوم شده بود بارسا نیز از دقیقه ٧٣ مجبور شد ده نفره بازی را ادامه دهد.

آرایش هر دو تیم پس از ده نفره شدن بسیار دیدنی بود. در این شرایط معمولا تیم‌ها به دنبال تقویت سیستم دفاعی هستند اما هیچیک از دوتیم به دنبال دفاع کردن نرفتند.

در سیستم ٣-۴-۳ بارسا ماسکرانو، لوکاس دین و اومیتی سه دفاع مرکزی شدند و آرایش خط میانی و حمله تغییری نکرد.

نیمار در دقیقه ٨٧ پنالتی را که با خطای کولاروف برروی مسی به دست آمده بود را از دست داد اما در دقیقه ٨٩ با پاس خوب مسی دروازه سیتی را برای چهارمین بار بازکرد.

مسی با سه گل زده وتاثیرگذاری مستقیم در گل چهارم تنها تفاوت این دو تیم در این بازی حساس بود که با توانایی‌های منحصر به فرد خود جریان بازی را کاملا به نفع بارسلونا تغییر داد.