ابتکار در طراحی

این خانه که از بیرون مانند یک حجم آجری ساده مکعبی شکل به نظر می رسد، با ابتکاری که در طراحی اش به کار رفته، فضایی مناسب برای چرخش آزادانه نور و سایه و هوا در خود پدید آورده است. نمای نیمه باز آن، حیاط خلوت های جلویی و پشتی را که مانند فضاهایی جداکننده عمل می کنند می پوشاند. ارتباطی که این فضاهای میانی با فضای نشیمن خانه دارند، خود ارائه دهنده سطوح متفاوتی از فضاهای خصوصی و عمومی است. چرخش دائمی هوا در محیط خانه از انباشته شدن هوای گرم خاص مناطق استوایی در خانه، و در نتیجه افزایش دمای ساختمان جلوگیری می کند.

تمرکز بر ایجاد فضاهای نشیمن محدود اما با کیفیت منجر به ایجاد فضایی جمع و جور و خوش نقشه شده است، جایی که در طبقه همکف فضای نشیمن چندمنظوره ای پدید آورده که در گوشه ای از آن با چیدمانی خاص، یک کافه کوچک هم تعبیه شده است. فضای طبقه بالا و نیم طبقه میانی، فضایی برای داشتن دو اتاق خواب، یک آشپزخانه و یک اتاق غذاخوری پدید آورده است. به وضوح مشخص است که در این ساختمان ساده و مستحکم، بیشتر اهمیت طراحی به جای ایجاد اتاق های متعدد و کوچک، به تأمین فضاهای باز و وسیع داده شده است.