چای سفید در اصل، جوانه‌های گیاه چای است؛ یعنی قبل از اینكه برگ چای باز شود، جوانه آن را كه یك غلاف كرك‌دار نقره‌ای دارد، می‌چینند. در فرآیند تخمیر (از زمانی كه برگ چای چیده می‌شود تا زمانی كه در معرض هوا قرار می‌گیرد و تخمیر می‌شود) تغییراتی در تركیبات چای رخ می‌دهد؛ به‌نحوی‌كه در چای سبز و سفید مقدار كافئین به حداقل ممكن می‌رسد. پلی‌فنول‌هایی كه در چای سبز به مقدار زیادتری وجود دارد در چای سیاه بسیار كم هستند كه با نام كلی‌كاتچین یا كتكین شناخته می‌شوند. كتكین‌ها در واقع در چای سبز بالا، در چای سفید بسیار بالا و در چای سیاه بسیار كم هستند و در عوض، تركیبات پلی‌فنولی دیگر در آن وجود دارد.
بر خلاف انواع چای كه با آب جوش درست می‌شود، پیشنهاد می‌شود چای سفید با آبی با دمای حدود 75 تا 85 درجه سانتی‌گراد تهیه شود. برای داشتن آبی با این دما باید آب را جوش آورد و بعد یك دقیقه اجازه داد تا از جوش بیفتد و دمای آن كاهش یابد و بعدش با این آب، چای سفید را دم كرد.
برخی افراد فكر می‌كنند مصرف چای سفید یا چای سبز بر چای سیاه ارجحیت دارد اما این‌گونه نیست. چای سیاه خواص ضدسرطانی و آنتی‌اكسیدانی زیادی دارد. تركیباتی كه در انواع چای هست با هم متفاوت‌اند و هر یك، خواص آنتی‌اكسیدانی خاص خودشان را دارند. از دید دارویی، كافئین موجود در چای سفید و سبز كمتر است و طبیعتا مصرف مداوم آنها وابستگی‌ای را كه چای سیاه به وجود می‌آورد، به دنبال ندارد، بنابراین بهتر است در نوشیدن چای نیز تنوع را رعایت كرد.