اما آشنایی پنداری چیست و چه کسانی آن را بیشتر تجربه می کنند؛ جوان ها یا پیرها؟! در این گزارش پاسخ را خواهید یافت.

 

بنا بر این گزارش، بیشتر افراد در برهه‌ای از زندگی شان آشنایی پنداری، (آن پدیده‌ی موهومی را که در آن یک اتفاق بیشتر از آنچه باید، آشنا احساس می شود) تجربه کرده‌اند. با وجود  اینکه ۷۰ درصد افراد جامعه با چنین احساسی آشنایی دارند، اما آمارها نشان می دهد کسانی که بیشتر از همه آن را تجربه کرده‌اند جوانان بین ۱۵ تا ۲۵ سال هستند.

 

اما به راستی چرا آشنایی پنداری رخ می دهد، در پاسخ باید گفت که دلیل آن هنوز در پس پرده‌ی ابهام است، اما بالأخره می توان این موضوع را کمی روشن کرد که چرا اصلا آشناپنداری اتفاق می‌افتد.

موضوع آشناپنداری به شدت پیچیده ‌است و هنوز هم نمی توانیم آن را کاملا توضیح دهیم. در این‌ باره نیز همانند هر مسأله‌ی علمی دیگری نظریات مختلفی وجود دارد.

 

 

برای نمونه،  آرتور فان‌خوزه، محقق اهل سوییس، بر این عقیده ‌است که انواع مختلفی از آشناپنداری وجود دارند. فردی که چنین حالتی را تجربه می کند این احساس را در شما به ‌وجود می‌آورد که گویی می دانید پیش از این  هرگز در مکانی که اکنون در آن هستید، نبوده‌اید. پس در این صورت باید مکانی هم که در آن هستید برایتان تازه باشد، اما این طور نیست. در واقع شخص حس می‌کند مطمئن است چیزی را قبلاً دیده اما از جزئیات زمان و مکان دیدن آن مطمئن نیست و این تردید را نیز دارد که ممکن است دیدن این موضوع را تصور کرده‌باشد.

 

دانشمندان بر این باورند که «آشنایی پنداری» از بهترین نشانه بیماری صرع است. این بیماران آشنایی پنداری را را به صورت‌های مختلفی تجربه می‌کنند. برخی از دانشمندان هم معتقدند که آشناپنداری باید به برآورده شدن آرزوها و رویاها و یا خاطراتی از تجارب زندگی گذشته ارتباطی داشته باشد، اما تمامی این پاسخ‌ها در بهترین حالت  ممکن نامعلوم و مبهم اند.

 

سؤال این است که چرا جوانان تجارب آشنایی بیشتری نسبت به افراد پیر دارند مگر نه این است که افراد پیر و مسن تر خاطرات بیشتری دارند که امکان فراموشی آنها هست؟ مگر نه اینکه مشکلات حافظه با افزایش سن به طور موازی افزایش پیدا می کنند؟

 

در پاسخ باید گفت که این ممکن است بدین معنا باشد که آشناپنداری در واقع نشانه‌هایی از وجود یک ذهن جوان و سالم باشد و نه یک ذهن ناسالم. تفاوت میان یک خاطره‌ی واقعی و یک آشناپنداری، آن لحظه‌ای است که درک می کنید نبایدآن احساس یا شناخت را داشته باشید. افراد مسن خاطره بیشتری دارند اما دلیل نمی شود آشنایی پنداری بیشتری داشته باشند.

 

این درک ممکن است همان چیزی باشد که مغزهای مسن‌تر از دست می دهند. شاید هم پیرترها برایشان به اندازه‌ی جوان‌ها آشناپنداری رخ بدهد؛ اما در تشخیص تفاوت بین یک خاطره‌ی واقعی و یک خطای ذهنی ضعیف تر عمل می کنند.