گیاه دارچین و مبداء آن:
این گیاه بصورت درختچه ای کوچک همیشه سبز، به ارتفاع ۵ تا ۷ متر است و انواع گوناگون دارد. دو گونه آن با نام علمی Cinnamomum zeylanicum و Cinnamomum verum معروف تر هستند. این گیاه در اصل بومی سری‌لانکا و جنوب هند است.
درست است که پوست این درختچه به عنوان ادویه بکار می رود ولی از همه قسمت‌های آن بوی خوشایند به مشام میرسد. برگ این درخت سبز سیر و دارای گل هایی به رنگ سفید است، گل های آن در فاصله ماه های بهمن تا اوایل فروردین ظاهر می‌شود. در هند به‌نام ِ «دالجین» و در اندونزی بنام چوب شیرین یا «کایو مانیس» نامیده می شود نام لاتین آن cinnamon است و در بسیاری از زبان‌های اروپائی هم به همین نام شناخته می شود. این ادویه که دارای طبع گرم و خشک است در نزد ملل مختلف با اسامی گوناگون از جمله: دارسین- دارچین بری، سهرین، افیمونا، سلیخ و سلیخه،دارچین کایان، دارچین چین، دارچین سایگون، دارچین سیلان و قرفه نیز شناخته می شود.
سابقه مصرف و شناسائی دارچین به مصر باستان و به حدود دوهزار سال قبل از میلاد برمی گردد. دارچین انواع مختلفی از جمله هندی(سیلانی، چینی، اندونزیایی، ویتنامی و …دارد. آنچه که در تاریخ به دارچین چینی مشهور شده در حقیقت نوعی از دارچین که بومی منطقه چین است. در قسمت های مختلف تورات نیز به مصرف دارچین توسط موسی پیامبر هم به عنوان غذا و هم برای بوی خوش اشاره شده است. درنوشته های هرودوت نیز از دارچین به عنوان «چاشنی گرانبها» یاد شده‌است. ورود دارچین به اروپا از دو طریق بندر اسکندریه در مصر و نیز از طریق بازرگانان پرتغالی در قرن ۱۵ و ۱۶ میلادی گزارش شده است.

روش تولید پوست درختچه دارچین به عنوان ادویه

خلاصه ای از روش تولید دارچین:

تکثیر درختچه دارچین از دو طریق کاشت بذر و یا کاشت قلمه و یا خوابانیدن شاخه‌ای از آن است. ۳-۲ سال پس از کاشت، درختچه جوان را از نزدیک سطح زمین طوری قطع می کنند که در سال آینده شاخه‌هایی از کناره تنه اصلی رشدکرده و باصطلاح پاجوش یا شاخه های زیاد بدهد و به صورت شاخه زا در آید. بسته به رشد پاجوش ها، ۳-۲ سال بعد پوست شاخه های جدید را کنده به صورت لوله دارچین در بازار عرضه می کنند. در مورد نوع دارچین چینی از پوست بیرونی هم استفاده می شود. مرغوبترین نوع دارچین سیلان را دارچین شیرین یا دارچین عسلی می نامند. بهتر است دارچین تا حد ممکن تازه باشد. دارچین را در محل خشک، سرد و دور از نور آفتاب نگه داری کنید. چوب دارچین را می توان دو تا سه سال نگه داری نمود اما پودر آن پس از شش ماه عطر و خاصیت خود را از دست می دهد.

خواص مختلف دارچین از جمله خواص داروئی

برخی از مهمترین خواص دارچین :
در قرون وسطی برای درمان سرفه، ورم مفاصل و گلودرد استفاده می‌شد. تحقیقات جدید نیز بر خواص و فواید پزشکی دارچین تاکید دارند. بعضی مطالعات علمی اثرات ضد ویروسی آن  را تاًیید کرده است . به تعدادی از خواص آن بصورت تیتر وار در زیر اشاره می گردد.
۱- دارچین رمز جوانی است و مصرف روزانه آن انسان را سالم نگه می دارد.
۲- طبع دارچین گرم و خشک است.
۳- برای زیاد شدن و تجدید نیروی جنسی نیز به کار می رود. کلیه ها را گرم می کند، ضعف کمر و پاها را از بین می برد و کم خونی را درمان می کند.
۴- خوردن دآن  باعث تقویت بینایی می‌گردد.
۵- بهترین دارو برای دردهای عضلانی است. دارچین اثر آرام کنده و شاد کننده دارد و به عنوان داروی آرام بخش اثر می کند. در حقیقت می توان گفت دارچین، والیوم گیاهی است و بر انسان اثر آرام بخش دارد.
۶- چای دارچین برطرف‌کننده اضطراب، وسواس و … می‌باشد.
۷-اثر مهم دیگر آن  پایین آوردن تب می باشد و حتی امروزه دارچین را به صورت قرص و کپسول درآورده اند که بعنوان “تب بُر” به کار می رود. دارچین رگ ها را باز می کند و باعث بهبود گردش خون می شود.
۸- برای درمان قلنج رحم و تنظیم عادت ماهانه از دم کرده دارچین استفاده کنید.
۹-  باعث افزایش کارآیی هورمون انسولین در بدن می شود و در نتیجه بدن نیاز کمتری به این هورمون برای کنترل قند خون پیدا می کند. بسیاری از افراد مبتلا به دیابت گزارش داده اند که مصرف یک قاشق چایخوری دارچین در روز تاثیر بسیار مثبتی بر قند خونشان داشته است.
۱۰- دارچین محرک گردش خون است.همچنین برخی تحقیقات نشان دهنده تاثیر مثبت دارچین در کاهش فشار خون بوده است.
۱۱- تقویت سیستم ایمنی بدن در مقابل بیماری ها و حتی می توان گفت که اثری مشابه پنی سیلین و آنتی بیوتیک دارد.
۱۲- روغن دارچین ضد باکتری و ضد قارچ است. خاصیت ضدالتهابی، ضدعفونی کننده و ضداسپاسمی دارد. نفخ و یبوست را از بین می‌برد. با خستگی مفرط، ضعف و افسردگی مقابله می‌کند. برای سیستم گوارشی مفید است و با سرماخوردگی و آنفلوانزا مبارزه می‌کند. گردش خون را بهبود می‌بخشد و به عملکرد مغز نیز کمک می‌کند. نقش مهمی در مقابله با اختلالات قلبی دارد. درد و سفت شدن عضله و مفصل‌ها را برطرف می‌کند. سردردهای ناشی از سرما را تسکین می‌دهد.
۱۳-اگر حس کردید که ضعیف شده اید و ممکن است مریض شوید، چای دارچینی را فراموش نکنید و حتی اگر سرما خورده اید یا ضعف شدید دارید، چای دارچین بهترین داروست.
۱۴- دارچین معده را تمیز و آرام وتقویت می کند . بنابراین اگر ناراحتی معده دارید حتما از دارچین استفاده کنید.
۱۵-  به علت داشتن اسانس و تانن، محرک و قابض است و به عنوان تقویت کننده ی عمل هضم غذا و جریان گردش خون به کار می رود و از آن برای رفع سوءهاضمه، به ویژه در مواردی که با نفخ همراه باشد، به عنوان بادشکن استفاده می شود.

چند مورد از سوء استفاده زیاد دارچین:
بعضی از محققین مصرف روزانه ۲ تا ۴ گرم پودر دارچین را توصیه می‌نمایند و بعضی دیگر معتقدند این مقدار باید بین ۱ تا ۶ گرم  باشد، با این حال توجه داشته باشید مصرف بیش از اندازه آن می‌تواند مسموم کننده باشد. اثرات مضر مصرف زیاد دارچین عبارت است از: التهاب یا ورم کردن پوست، زخم ها وترک های گوشه دهان و همینطور سوزش معده.

راهنمای سبز / تحریریه / باز نشر با ذکر منبع و لینک به آن مجاز است.