اراده جدی تصمیم گیران ارشد نظام برای جابجایی برخی خطوط قرمز غیرواقعی فرهنگی که رفعشان ثلمه‌ای به جامعه اسلامی ایران وارد نمی‌کند، مسأله‌ای است که در جریان برخی رویدادهای مصادف با جام جهانی فوتبال نمایان شده است؛ اما آنچه این اراده را استوار می‌سازد و از این منظر بااهمیت است، جابجاییِ مدیریت شده برخی خطوط قرمز است تا با شکل‌گیری یک سلسله واکنش‌ها، مسئولان از بازنگری در خطوط قرمز عقب نشینی نکنند.

به گزارش «تابناک»؛ سرعت تحولات فرهنگی در ایران بسیار بالاست و ساختار تصمیم‌گیر در کشور نیز درصدد برآمده تا متناسب با این سیر تحولات، در خطوط قرمز بازنگری داشته باشد. اگر روزگاری در بدو دولت احمدی‌نژاد، طرح بحث حضور زنان در ورزشگاه‌ها توسط رئیس جمهور وقت با واکنش‌های بسیار شدیدی مواجه شد، اکنون این مسأله نه در سطوح میانی، بلکه در سطوح ارشد کشور نیز پذیرفته است. به تعبیر دیگر، آنچه در جریان جام جهانی 2018 روسیه رخ داد و مردم خانوادگی فوتبال را تماشا کردند، فراتر از یک «اتفاق» بود.

دستور تازه رئیس جمهور درباره تداوم این حضور زنان و تماشای خانوادگی فوتبال در ورزشگاه‌ها و سخنان عباسعلی کدخدایی سخنگوی شورای نگهبان درباره تأیید ارشدترین مقامات کشور، نشان می‌دهد، هرچند دیدن بازی های تیم ملی فوتبال با صداهای مخالفی از سوی برخی مسئولین نیز مواجه شد، در مجموع اراده نظام بر این استوار است که برخی خطوط قرمزِ فاقدِ پشتوانه جدی رفع شود. در عین حال، قرار بر این است که از سایر خطوط قرمز اعتقادی و فرهنگیِ مهم که با پارادایم جمهوری اسلامی ایران درهم‌تنیده شده، همچنان به شکل جدی دفاع شود.

عباسعلی کدخدایی در این زمینه روایت کرده است: «...در یکی از دیدارهای عمومی که خدمت رهبر انقلاب بودیم، در این جهت گپ و گفتی داشتیم؛ بنابراین اگر امکاناتی وجود ندارد، باید آن را فراهم کنید و بعد اعلام نظر کنیم، نه اینکه ما بنشینیم و بگوییم: ممنوع است، ممنوع است. وقتی هم سؤال می‌کنیم، می‌گویند چون امکانات نداریم. اگر امکانات ندارد پس بی‌عرضگی من مسئول است. باید امکانات را فراهم کنم و اگر نظر خاصی وجود ندارد آن تسهیلات هم فراهم شود...».

در جریان پخش مراسم اهدای جام جهانی روسیه نیز شاهد عبور از خطوط قرمز بودیم که البته اتفاق غیرمن