سید علی رییسی، هنرمند خوشنویسی است که تجربه برگزاری نمایشگاه انفرادی و انتشار کتاب‌هایی در زمینه خوشنویسی را در کارنامه خود دارد.

او که بنیان‌گذار سبک دستخط درمانی نیز هست، در توضیح آن به خبرنگار ایسنا گفت: «دستخط درمانی به دو مورد می‌پردازد. این شیوه اولا بهبود و زیبانویسی خط طبیعی انسان از طریق آموزش را دنبال می‌کند و دوما ایجاد حالتی درمانی برای روح هنرجو.»

او در توضیح بیشتر این سبک اظهار کرد: «نوع خط هر شخص ناشی از ساختار عصبی و ویژگی‌های روانی، سن، فرهنگ و شغل فرد است. همین موضوع سبب می‌شود که دستخط افراد با هم متفاوت باشد و هر کسی دستخط منحصر به فرد خودش را داشته باشد. بنابراین می‌توان خط را زبان دست دانست.»

رییسی اضافه کرد: «در حقیقت هیچ دو دستخطی مانند اثر انگشت دقیقا یکسان نیستند و هر کس دستخط یگانه و منحصر به فرد خود را دارد. در این سبک درواقع بخشی از علم روانشناسی مورد استفاده قرار می‌گیرد که با شیوه خوشنویسی و تدریس هارمونی دارد؛ گرافوسکپی که به مطالعه صفات و مشخصات عمومی نوشته و کیفیت آن می‌پردازد و گرافومتری که به تحلیل اندازه‌های نسبی حروف می‌پردازد.»

این هنرمند خوشنویس درباره نتیجه این سبک گفت:‌ «از طریق به کارگیری این سبک، خط نوشتاری انسان یک ساختار درست هنری می‌گیرد و به قوت خود باقی می‌ماند. همچنین این سبک یک حالت درمانی برای افراد دارد که بحث آن مفصل است. یکی دیگر از نتایج به کارگیری این سبک صرفه‌جویی در زمان و هزینه است که در نهایت به نفع هنرجو است.»

تصویری از اثر خوشنویسی سید علی رییسی

رییسی همچنین در پاسخ به این سوال که چرا هنر خوشنویسی در میان جوانان کم اقبال است، چنین اظهار کرد: «سوال شما جوانب مختلفی دارد. متخصص نبودن و مشاوره درست نگرفتن از متخصصان توسط برنامه‌ریزها و تدوین‌گرهای دروس درسی آموزش و پرورش در دوران راهنمایی برای کتاب هنر دانش آموزان فقط یکی از دلایلی است که باعث شده تا این هنر در میان هنرجویان جوان کم اقبال باشد.»

او اضافه کرد: «فرهنگ سازی نکردن از سوی صدا وسیما برای جوانان و دنبال فرهنگ غرب رفتن، برنامه نداشتن وزارت ارشاد در حمایت بزرگان و اساتید رشته خوشنویسی و فرهنگ نامطلوب خانواده ها در ارزش قائل شدن به این هنر از جمله دیگر دلایلی هستند که کم اقبال بودن این هنر را رقم زده‌اند و در نتیجه جوان هنرمند آینده‌ای در این رشته نمی‌بیند و استقبال نمی‌کند. باور کنید برخی اوقات خود من هم پیش خودم می‌گویم ای کاش خطاط نمی‌شدم!»

از نمونه آثار هنرمند

رییسی در آخر آینده هنر خوشنویسی را چنین پیش بینی کرد: «آینده این هنر به این بستگی دارد که در تمام مواردی که عنوان شد، تغییر اساسی ایجاد شود و خوشنویسی از باندبازی و سیاست خارج شود.»