میداوودی که شوت های سنگینش در یاد علاقه مندان به فوتبال باقی مانده، در صفحه اجتماعی‌اش نوشت: «شهرِ من، من به تو مى انديشم مسجدسليمان شهر اولین‌ها و مسجدسليمان اسمِ مغضوبى شد تا تمام جوانانِ غيور شهر، با جيبهاىِ خالى در تمامِ عصرهاى شهر، اندام خود را واكس بزنند و ((MEN OFFiCE )) غولى شد خسته كه شاخكِ شاخهايش را زيرِ هزار قدمگاهِ تازه ساز چال كرده اند... و (( O.P.D)) دخترِ تيمارِ منطقه، عروسِ تنهايى شد كه هر روز صبح موهاىِ سفيدش را شانه ميزد و منتظر است كه كوروش از آتشكده سرمسجد به خواستگارىِ او بيايد.

اينجا مسجدسليمان است با زخمى كهنه از آنسوى آبهاىِ تِمبى و دهانى كه تنها براىِ مُردگان باز است تا اندوهى كهن واژگون كند سازها را و يكى نباشد دستِ خسته مرا بگيرد تا بر كِتفِ خاك گرفته شهر دوباره بنويسيم: (( M.i.S )) ظلم آباد شهر ماست و ((M.i.S)) كُدِ اشتراكِ ما بچه هاى اين شهر در هر نقطه جهان در ظلم زاده شده ايم در محروميت پا گرفته ايم و اهورامزداى بزرگ ميداند به جز حقِ خود هيچ چيز نميخواهيم... بچه هاى سرزمين جاويد... M.i.S»