ممکن است آدم‌هایی که خیلی فکر می‌کنند دلیل کمی برای نگرانی داشته‌باشند. پژوهش‌های اخیر نشان داده‌است بین اضطراب و هوش رابطه وجود دارد و این رابطه مثبت است.

دانشمندان دریافته‌اند علت این‌که بعضی آدم‌ها خیلی احساس نگرانی می‌کنند این است که آنها در آن بخش از مغز که درک تهدید را مدیریت می‌کند “سطح بالای فعالیت خود به خودی” را تجربه می‌کنند.

ترس شما را قادر می‌سازد به تهدیدهای احتمالی به موقع واکنش نشان دهید. این‌که تمام مدت خیلی شاد باشید به معنی این است که شما درباره‌ی مشکلات احتمالی فکر نمی‌کنید. پیش‌بینی چیزی که درباره‌ی آن فکر نمی‌کنید، دشوار است. از این رو، فراسرخوش‌ها در هنگام نیاز به رویارویی با سختی‌ها مزیت کم‌تری خواهندداشت. این به‌طور ویژه درمورد مشکلات نادر یا پیچیده که دور از انتظار هستند صدق می‌کند.

آدم‌هایی که اضطراب دارند گاهی به تهدیدی واکنش نشان می‌دهند که وجود ندارد. اما این واکنش نشان می‌دهد قوه‌ی تخیل‌شان بسیار فعال است. قوه‌ی تخیل فعال شما را از تهدیدهایی حفظ می‌کند که ممکن است آدم‌های دیگر از آنها آگاه نباشند.

این پژوهش در ۲۰۱۵ در مجله‌ی ترندز این کاگنتیو ساینسز چاپ شده‌است. این یکی از چند پژوهشی است که رابطه‌ی قدرتمندی بین اضطراب و هوش یافته‌است.

ذهن مضطرب متمرکز است

باور عمومی درباره‌ی اضطراب این است که یک حس منفی است. چون رنج بردن از اضطراب خوشایند نیست، بیشتر آدم‌هایی که با آن سر و کار دارند، آرزو می‌کنند کاش این‌طور نبود. اما لزوما همیشه این‌طور نیست. علم نشان می‌دهد کمی اضطراب، هرچند ناراحت‌کننده است، اما چیز خوبی است.

در ۲۰۱۲ روان‌شناسان اسراییلی در مرکز میان رشته‌ای هرتزلیا آزمایشی را روی ۸۰ دانشجو انجام دادند. دانشجویان گمان می‌کردند آن‌جا هستند تا یک اثر هنری را در یک نرم‌افزار ارزیابی کنند.

به جای آن، پژوهشگران برنامه را عوض کردند. دانشجویان به جای دیدن اثر هنری یک ویروس رایانه‌ای را راه‌اندازی کردند. سپس ترغیب شدند که با بخش فناوری اطلاعات تماس بگیرند.

یافتن مرکز فناوری اطلاعات چالش‌های جدید را به میان آورد. وقتی دانشجویان اتاق را ترک کردند، با موانع مختلفی مواجه شدند. بعضی دانشجوها هنگام راه رفتن کاغذهای‌شان را می‌انداختند. هم‌چنین فردی آنها را متوقف می‌کرد تا از آنها بخواهد یک فرم نظرسنجی را کامل کنند.

این آزمون نشان داد شرکت‌کنندگانی که واقعا می‌خواستند به فناوری اطلاعات دسترسی پیدا کنند تا ویروس را از بین ببرند، بالاترین سطح اضطراب را دارند.

دانشجویانی که اضطراب کم‌تری داشتند حواس‌شان پرت شد. آنها ایستادند تا فرم نظرسنجی را تکمیل کنند، کاغذها را بردارند، و غیره.

اساسا، دانشجویان مضطرب احساس می‌کردند در معرض تهدید جدی‌تری هستند. از این رو، برای رسیدن به هدف‌شان به ندرت تعلل می‌کردند. این‌جا است که رابطه‌ی بین آی‌کیو و اضطراب خودنمایی می‌کند، چون آدم‌های مضطرب نمی‌خواهند فقط با انجام دادن وظیفه اضطراب‌شان را تسکین بدهند. آنها می‌خواهند وظیفه را به خوبی انجام بدهند.

بنابراین اضطراب واقعا می‌تواند شانس بالاتری برای موفقیت به همراه داشته‌باشد.

ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده_مینا بنادکوکی

منبع: لایف هک