"حسن رمضانی "در مسیر منتهی به خیابان شهدا شهر ریز و در یک تعمیرگاه ماشین مشغول بکار است. او با  دستان کوچک و سیاهی که به روغن آغشته شده است، کاپوت ماشین را بالا می زند و با  تجربه ای که با پیمودن مشکلات فراوان از استاد خود آموخته است، قسمت های مختلف ماشین را وارسی می کند و به رفع عیب آن می پردازد.

نامش محمد حسین طیبی است دانش آموزی ۱۳ ساله، متولد روستای قلعه کهنه از توابع بخش ریز. او میان دوستان و  همکلاسی های خود  در کلاس ششم مدرسه میرزای شیرازی درس می خواند.

محمد حسین که فرزند بزرگ خانواده است به همراه برادر کوچکش در کنار پدر و مادر خود زندگی می کند.

پدرش به دلیل کهولت سن دیگر توان کار کردن را ندارد و استاد کوچکی که حاضر نیست دستش را جلوی کسی دراز کند و با همت بلندش نان بازوی خویش را می خورد.

دنیای محمد حسین  هر چند کوچک بنظر می رسد اما بزرگتر از دنیای ساختگی ماست.او از روزگار گلایه ای ندارد و آز آنچه دارد و ندارد راضی است. دوسالیست که در کنار قلم دانش آموزی آچار استادی به دست می گیرد تا بدین شکل بخشی از مایحتاج تحصیل و امرار معاش خانواده خود را تامین نماید .

 محمد حسین پس از پایان کلاس بجای بازی با همسالان خود آستین ها را بالا می زند تا نان آور خانه باشد. هر چند اینکار تا حدودی آرزوهای او را مسدود کرده اما احساس تعهد او نسبت به اعضای خانواده ، او را تبدیل به یک بزرگ مرد کوچک کرده است.

صاحبکار محمد حسین از بزرگ مرد کوچک ما بسیار راضیست .او  استعداد و پشتکار محمد حسین را در یادگیری قابل ستایش می داند ولی معتقد است اولویت اول و مهم محمد حسین  ادامه تحصیل است.

محمد حسین نیز از علاقه اش به درس می گوید: مدرسه را بیشتر از کار مکانیکی دوست دارم و می خوام تا جایی که بتوانم به درس خواندن ادامه دهم تا در آینده با شغلی خوب بیشتر بتوانم به خانواده ام کمک کنم.

بدون شک  اگر محمد حسین  از ادامه‌ی تحصیلات باز ماند، فرصت تعامل با افراد هم‌فکر، برخورداری از راهنمایی معلمین و پشتیبانی نهاد آموزش و تربیتی را از دست خواهد داد. امری که می تواند زمینه را برای بروز آسیب های جدی اجتماعی  فراهم نماید.آسیب هایی که در آینده تنها به فرد محدود نخواهد شد و هزینه های سنگین مادی و معنوی آن بر دوش جامعه نیز خواهد بود.

بنابراین انتظار می رود آموزش و پرورش به کمک نهادهای حمایتی، شناسایی و کمک به این دسته از دانش آموزان را به طور جدی پیگیری نمایند تا امثال محمد حسین بتوانند با آرامش خاطر به ادامه و پیشرفت تحصیلی خود بپردازند.

به امید آنکه هیچ دانش‌آموزی  به دلیل فقر ، از تحصیل و تلاش بازبماند.

ریزپاد