میلیون ها سال است انسان ها در تکاملند که در نتیجه ی این تکامل نیز چندین عضو اضافه در سیستم ما به جا مانده است. آپاندیس نیز مدت های مدیدی است که به عنوان مهمترین عضو اضافه و بدون استفاده ی ما شناخته می شود. اما مطالعه ای تازه نشان می دهد که این عضو آنقدرها هم که فکر می کردیم، بی خاصیت نیست.

به عنوان مثال نهنگ ها در گذشته های بسیار دور، طی تکامل دارای پاهایی شدند که به آنها کمک کرد، بتوانند از آب بیرون آیند و البته دوباره آنها را از دست داده و به آب بازگشتند؛ یعنی پس از کسب از دست داده شدند. برخی از ویژگی های نهنگ ها نیز دوباره بازگشتند، مثل بالها که پس از دست رفتن، دوباره به دست آمدند.

 

در مطالعه ی یاد شده، تکامل ۵۳۳ گونه ی پستاندار طی ۱۱ میلیون سال بررسی شد تا زمان اکتساب یا حذف آپاندیس تعیین شود. بنا به باور عمومی در مورد بی فایده بودن آپاندیس محققان انتظار داشتند که تکامل این عضو کوچک و ناچیز و حذف آن طی این سالها زیاد بوده باشد؛ اما آن گونه که از نتایج به دست آمده، آپاندیس بین ۲۹ تا ۴۱ بار تکامل یافته و تنها ۱۲ بار از دست رفته است؛ بنابراین جای شکی نیست که وجود آپاندیس بی دلیل نباشد.