مرسر، یکی از بزرگترین شرکت‌های مشاوره‌ی منابع انسانی در جهان، هر سال “شاخص کیفیت زندگیِ” خود را منتشر می‌کند. این شاخص نگاهی دارد به شهرهایی که بهترین کیفیت زندگی را ارائه می‌دهند. بیزنس اینسایدر قبلا نگاهی داشته‌است به ۲۳ شهر جهان که بالاترین کیفیت زندگی را دارند و همچنین ۱۷ شهر اروپایی که ناامن‌ترین شهرهای جهان به شمار می‌آیند. در این نوشتار نگاهی می‌اندازیم به شهرهایی که پایین‌ترین و بدترین کیفیت زندگی را دارند.

برطبق گزارش مرسر، این رتبه‌بندی در نوع خود یکی از جامع‌ترین‌ رتبه‌بندی‌ها است، و هر ساله انجام می‌شود تا شرکت‌های چندملیتی و دیگر کارفرماها بتوانند پرداختی‌های کارمندان را در زمان مأموریت‌های خارجی به‌طور منصفانه‌ای انجام دهند.

مرسر با بررسی ۴۵۰ شهر دنیا، معیارهای زیر را دنبال می‌کند تا مشخص کند کدام شهرها بالاترین کیفیت زندگی را ارائه می‌دهند- و بنابراین نشان می‌دهد چه چیزهایی از نظرش بهترین و بدترین هستند:

• محیط سیاسی و اجتماعی (ثبات سیاسی، جرم، اعمال قانون)
• شرایط اقتصادی (مقررات تبادل ارز، خدمات بانکی)
• محیط اجتماعی-فرهنگی (در دسترس بودن رسانه‌ها و سانسور، محدودیت آزادی شخصی)
• ملاحظات سلامتی و درمانی(خدمات و لوازم پزشکی، بیماری‌های عفونی، فاضلاب، دفع زباله، آلودگی هوا)
• مدرسه و آموزش (معیارها و در دسترس بودن مدارس بین‌المللی)
• حمل‌ونقل و خدمات عمومی (برق، آب، حمل‌و‌نقل عمومی، بالا بودن ترافیک)
• تفریح و سرگرمی (رستوران‌ها، تئاترها، سینماها، ورزش و اوقات فراغت)
• کالاهای مصرفی (در دسترس بودن مواد غذایی، اقلامی که مصرف روزانه دارند، ماشین)
• مسکن (اجاره‌ی مسکن، لوازم خانگی، اسباب و اثاثیه، خدمات تعمیر و نگهداری)
• محیط طبیعی (آب و هوا، سابقه‌ی بلایای طبیعی)

مرسر یک فهرست از ۲۳۰ کشور تهیه کرد و بیزنس اینسایدر در این نوشتار نگاهی دارد به ۲۹ کشوری که بدترین شرایط زندگی را دارند.

شماره‌ی ۲۹. کراچی، پاکستان- کراچی بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین کلان‌شهر در جهان است، و بالاترین آمار خشونت را دارد. آدم‌ربایی، جرایم خشونت‌آمیز، و حملات خیابانی در این شهر شایع است.

شماره‌ی ۲۸. تهران، ایران- با این که تحریمات زیادی از این کشور برداشته شده‌است، اما هنوز سطح فقر، ناپایداری اجتماعی، و آمار قتل در این شهر بسیار بالا است. آدم‌ربایی، سرقت، کلاهبرداری، پولشویی و قاچاق مواد مخدر برخی از جرائمی هستند که در پایتخت ایران روی می‌دهند.

شماره‌ی ۲۷. لومه، توگو – این شهر بزرگ‌ترین شهر در توگو است و نرخ بیکاری بسیار بالایی دارد. همچنین زیرساخت‌های آن رو به زوال هستند و این ملت افریقایی با مشکلات زیادی در رابطه با شرایط زندگی و جمع‌آوری زباله مواجه است.

شماره‌ی ۲۶. تاشکند، ازبکستان- این شهر از سال گذشته تبدیل به بستر مناسبی برای تروریسم شده‌است. سفارت امریکا در سال ۲۰۱۵ برای نخستین بار در ۱۱ سال گذشته مورد حمله قرار گرفت، و دولت در تلاش است با رشد افراط‌گرایی اسلامی مقابله کند.

شماره‌ی ۲۵. آبیجان، ساحل عاج- این شهر پایتخت اقتصادی ساحل عاج است، اما سفارت بریتانیا هشدار داده‌است کسی به این شهر سفر نکند مگر در صورت لزوم. این سفارت اظهارکرد: “جرائم خشونت‌آمیز در هر زمانی ممکن است رخ بدهد و این شهر و در کل این کشور دارای خطر بالای تروریسم است.”

شماره‌ی ۲۴. آدیس‌آبابا، اتیوپی- ساخت‌وساز در این شهر رونق دارد، اما بسیاری از شهروندان آن از فقر شدید رنج می‌برند. بدترین مشکل این شهر ناسازگاری بالای اجتماعی بین دولت و شهروندان است، به خصوص بعد از تظاهرات بر سر برنامه‌های ساخت‌وساز که منجر به کشته شدن دانش‌آموزان و کشاورزان شد.

شماره‌ی ۲۳. عشق‌آباد، ترکمنستان- این شهر، عمدتا از طریق استخدام‌هایی که از سوی موسسات دولتی (تحت مالکیت دولت) صورت می‌گیرد، تا حد زیادی تحت کنترل بخش دولتی قرار دارد. این شهر به دلیل مدیریت نادرست دولت با مشکل کمبود آب روبه‌رو است. در شرایطی که دما در سال ۲۰۱۵ به ۱۱۶.۹۶ فارنهایت رسید، کمبود آب زندگی شهروندان را عملا فلج می‌کند.

شماره‌ی ۲۲. هراره، زیمباوه- این پایتخت و همین‌طور کل کشور از یک دولت سرکوب‌گر به رهبری رابرت موگابه، رنج می‌برد. این شهر فقرزده است و میلیون‌ها شهروند آن به شدت گرسنگی می‌کِشند زیرا ۷۵% از محصولات زراعی از بین می‌روند. موگابه مجبور به درخواست کمک ۱.۶ میلیارد دلاری برای خرید گندم و غذاهای دیگر شده‌است.

شماره‌ی ۲۱. بیشکک، قرقیزستان- فقر در مرکز اقتصادی این کشور بیداد می‌کند. در عین حال، دولت در حال مبارزه با حملات پی‌درپی داعش است.

شماره‌ی ۲۰. لاگوس، نیجریه- بزرگ‌ترین شهر این کشور هر ساله با تهدیدات زیست‌محیطی مثل پس‌خیزاب‌ها مبارزه می‌کند. امنیت شهروندان نیز درمعرض تهدیدهای دائمی از جمله ربودن دانش‌آموزان و قتل است.

شماره‌ی ۱۹. آبوجا، نیجریه- این شهر از نرخ بالای جرم و جنایت ناشی از خشونت بین جمعی رنج می‌برد. وزارت امور خارجه‌ی بریتانیا می‌گوید: “شما ممکن است ربوده شوید یا در یک حادثه‌ی تروریستی یا هر حادثه‌ی خشونت‌آمیز دیگری گیر بیفتید.

شماره‌ی ۱۸. دوشنبه، تاجیکستان- فقر و کمبود انرژی مشکل بزرگ این شهر و کشور است. بانک جهانی نیز هشدار داده‌است که انجام کسب‌وکار در این کشور به دلیل زیرساخت نامناسب مشکل است.

شماره‌ی ۱۷. داکا، بنگلادش- داکا یکی از پرجمعیت‌ترین شهرهای جهان است، و صادرات پوشاک، اقتصاد آن را تقویت کرده‌است. اما شرایط کار و حقوق بشر و همین‌طور فقر محلی برای بسیاری از شهروندان، مورد انتقاد و بررسی دولت‌های جهانی و سازمان‌های خیریه است.

شماره‌ی ۱۶. آواگادوگو، بورکینافاسو- این شهر در معرض تهدیدات دائمی حملات تروریستی است، و اوایل امسال بمب‌گذاری گروه القاعده در یک هتل معروف، سبب کشته شدن ۲۹ نفر شد.

شماره‌ی ۱۵. طرابلس، لیبی- این شهر توسط دو جنگ‌سالار در سال گذشته تجزیه شد و حتی فرودگاه اصلی این شهر در تابستان ۲۰۱۵ متحمل خرابی‌های بسیاری شد. همه‌ی سفارت‌های مهم بسته شدند. مهاجران و پناهندگان نیز به دلیل نزدیکی آن به اروپا به سمت این کشور هجوم آورده‌اند.

شماره‌ی ۱۴. نیامی، نیجر- تظاهرات، فساد دولتی، و فقر محلی، این شهر را در فهرست ما جای داده‌است.

شماره‌ی ۱۳. آنتاناناریوو، ماداگاسکار- رشد اقتصادی این شهر، و سایر قسمت‌های این کشور، وابسته به کشاورزی است. اما بی ثباتی سیاسی مانع  از خلق فرصت برای پیشرفت دائمی می‌شود.

شماره‌ی ۱۲. باماکو، مالی- این شهر سال گذشته مورد حملات تروریستی قرار گرفت و شبه‌نظامیان اسلام‌گرا ۱۷۰ نفر را در هتل رادیسون بلو گروگان گرفتند و ۲۰ تن از آنها را در یک تیراندازی جمعی کشتند.

شماره‌ی ۱۱. نواکشوت، موریتانی- این شهر تا سال ۱۹۵۸ در اصل یک روستای کوچک بی‌اهمیت بود، ولی به سرعت رشد کرد و تبدیل به یکی از بزرگ‌ترین شهرهای صحرای بزرگ افریقا شد. اما جمعیت خیلی زیاد، خشک‌سالی و فقر باعث شده‌است که شهر پر از محله‌های فقیرنشین شود.

شماره‌ی ۱۰. کوناکری، گینه- مسائل مربوط به امنیت شخصی در این شهر بندری بیداد می‌کند. جرائم خشونت‌آمیز، تظاهرات، و حملات نظامی، کوناکری را به کلی دستخوش مصیبت کرده‌است.

شماره‌ی ۹. کینشازا، جمهوری دموکراتیک کنگو- درگیری‌ قومیتی-ملیتی در این شهر شایع است و سازمان‌های غیردولتی تلاش کرده‌اند تا گامی برای ارائه‌ی کمک و رفع مشکل غذا در این شهر و کشور بردارند.

شماره‌ی ۸. برازاویل، جمهوری کنگو- فساد دولتی باعث به راه افتادن تظاهرات‌های عظیم در این شهر و کشته شدن تعدادی از شهروندان به‌دست پلیس شده‌است‌.

شماره‌ی ۷. دمشق، سوریه- مرسر می‌گوید این شهر “شاهد خشونت دائمی و حملات تروریستی است که زندگی روزمره‌ی افراد محلی و کسانی را که ترک وطن کرده‌اند و در این کشور زندگی‌ می‌کنند، تحت تاثیر قرار داده‌است.

شماره‌ی ۶. انجامنا، چاد- این شهر، در یکی از فقیرترین کشورهای جهان، از سوی گروه اسلام‌گرا و نظامیِ بوکو حرام رنج می‌برد. این گروه مسئول بمب‌گذاری‌های انتحاری مکرر در این شهر است.

شماره‌ی ۵. خارطوم، سودان- این شهر، دومین شهر بزرگ سودان است و حوزه‌ی جدید داعش برای جذب نیرو است.

شماره‌ی ۴. پورتو پرنس، هائیتی- جرائم خشونت‌آمیز به وفور در این شهر وجود دارد و به همین دلیل برای مسافران خطرناک است. تجاوز و سرقت شایع است، رشد نگران‌کننده‌ی خشونت از سوی غیرنظامیان نیز در این شهر وجود دارد.

شماره‌ی ۳. صنعا، یمن- بزرگ‌ترین شهر یمن، به وسیله‌ی حملات هوایی از سوی عربستان سعودی ویران شده‌است، چرا که این شهر میدانی برای قدرت‌طلبی‌های عربستان سعودی شده‌است.

شماره‌ی ۲. بانگی، جمهوری افریقای مرکزی- این پایتخت فقیر است و شهروندان زیادی برای زنده ماند نیازمند کمک هستند. بدتر این‌که، این منطقه دائما صحنه‌ی تضادهای خشونت‌آمیز فرقه‌ای است.

شماره‌ی ۱. بغداد، عراق- این پایتخت از آسیب‌های شدید زیرساختی ناشی از چندین جنگ و خشونت‌های مستمر رنج می‌برد. این شهر همچنان در معرض تهدیدهای گروه داعش است.

ترجمه: تحریریه سایت کسب و کار بازده

منبع: بیزنس‌اینسایدر