امیر عشیری در گذشت
عشیری در دهههای سی و چهل و پنجاه خواندگان زیادی داشت و رمانها و پارورقیهایش در تهران مصور و اطلاعات هفتگی، همواره پرمخاطب بود.
عشیری حدود 60 کتاب در کارنامهاش دارد که برخی از آنها عبارتند از: «لبخند در مراسم تدفین»، «جای پای شیطان»، «معبد عاج»، «پاترونا»، «قلعه قهقهه» و …
امیر عشیری زاده سال ۱۳۰۳ بود. از او به عنوان پایهگذار ادبیات پلیسی در ایران نام برده میشود. او همچنین در موضوعات تاریخی مینوشت.
امیر عشیری گاهی همزمان در دو، سه مجله پاورقیهای شبه جنایی - پلیسی و جاسوسی منتشر میکرد و طرفداران خاص خود را داشت. نخستین اثر او در سال ۱۳۲۸ به صورت پاورقی در مجله «آسیای جوان» چاپ شد. او همچنین در «اطلاعات هفتگی» و «تهران مصور» مینوشت. محمدعلی جمالزاده پس از خواندن کتاب «سیاهخان»، او را "الکساندر دوما"ی ایران مینامد.




















































